افزایش  قابل‌توجه واردات غلات چین در اوایل سال ۲۰۲۶ نشان‌دهنده تقاضای قوی برای ذرت و گندم  است.
در ماه مارس، واردات ذرت به ۲۲۰ هزار تن (افزایش ۱۷۷ درصدی نسبت به سال قبل) و واردات گندم  به ۴۹۰ هزار تن (افزایش ۱۶۰ درصدی سالانه) رسید، در حالی که آمار تجمیعی از ابتدای سال نیز رشد  بسیار چشمگیری، به‌ویژه در گندم (افزایش ۴۹۵ درصدی سالانه) را نشان می‌دهد.
این روند حاکی از محدودیت ️ در عرضه داخلی یا تلاش برای تقویت  ذخایر استراتژیک بوده و نقش چین را به‌عنوان یکی از خریداران فعال در بازار جهانی غلات تقویت می‌کند. هم‌زمان، تحولات بازار جهانی ذرت  نیز نشان می‌دهد که چین همچنان یکی از محرک‌های اصلی تقاضاست؛ به‌طوری‌که احتمال بهبود روابط سیاسی میان آمریکا و چین می‌تواند صادرات ذرت آمریکا به این کشور را افزایش دهد، در حالی که تقاضای کلی برای ذرت همچنان قوی باقی مانده است. با این حال، در کوتاه‌مدت نشانه‌هایی از کاهش تقاضای فوری در آسیا بواسطه اينكه خریداران در انتظار قیمت‌های پایین‌تر هستند دیده می‌شود. این نکته مهم نشان می‌دهد که خریدهای چین تا حد زیادی تابع شرایط قیمتی و مبتنی بر فرصت‌های بازار است.
در بازار سویا ، وضعیت چین نسبت به غلات آرام‌تر و محتاطانه‌تر ارزیابی می‌شود. قیمت سویا تحویل بنادر چین در حدود ٤٨٥ دلار قرار دارد و کاهش  جزئی را نشان می‌دهد، در حالی که تقاضای مصرف‌کنندگان نهایی محدود بوده و حجم روغن كشى داخلی در سطحی نسبتاً ثابت (حدود ۱.۷ میلیون تن در هفته) باقی مانده است که بیانگر تعادل نسبی بازار است. فعالان بازار همچنین به عدم قطعیت در بازگشت چین برای خرید بیشتر سویای آمریکا اشاره می‌کنند که نشان‌دهنده رویکرد محتاطانه در تأمین نیازها و کفایت نسبی موجودی‌هاست.
در همین حال، شرایط عرضه جهانی دانه سويا (به‌ویژه برداشت‌های بزرگ در آمریکای جنوبی و کاهش پریمیوم‌های برزیل) فشار نزولی بر بازار وارد کرده و از فوریت واردات چین کاسته است.
در مجموع، در حالی که چین واردات گندم و ذرت را به‌طور قابل‌توجهی افزایش  داده، تقاضا برای سویا در حال حاضر محتاطانه‌تر بوده و تحت تأثیر موجودی‌های کافی، حاشیه سود متوسط روغن كشى و عرضه رقابتی جهانی قرار دارد.
بر اساس نمودار زير، روند شاخص حاشیه سود استحصال دانه سویا  در چین پس از افت قابل‌توجه در پاییز ۲۰۲۵، به‌تدریج بهبود یافته و از دسامبر وارد روند صعودی شده است. در اوایل سال ۲۰۲۶، این شاخص در سطوح مثبت و نسبتاً پایدار  قرار گرفته که نشان‌دهنده بهبود سودآوری صنعت روغن كشى است.

بازار جهانى روغن خام پالم  در مقطع کنونی با عدم تعادل قابل‌توجهی در سمت عرضه مواجه است.
کاهش  تولید، به‌ویژه در مالزی با افتی در حدود ۱۱ تا ۱۸ درصد، همزمان با افزایش  موجودی‌ها تا حدود ۱.۲۳ میلیون تن که به دلیل ماهیت تولید مداوم و محدودیت در تنظیم عرضه در کوتاه‌مدت شکل گرفته است. این وضعیت منجر به فشار شدید برای تخلیه ذخایر و در نتیجه افزایش  چشمگیر صادرات مالزی در ماه مارس (حدود ۳۸ تا ۵۰ درصد) شده است؛ این صادرات عمدتاً به بازارهای حساس به قیمت در خاورمیانه و آفریقا هدایت شده و بیش از آنکه نشان‌دهنده بهبود واقعی تقاضا باشد، بیانگر تخلیه اجباری موجودی‌ها است.
همزمان، سیاست‌های اندونزی در جهت افزایش سهم بیودیزل ️ (حرکت به سمت اختلاط ٥٠٪؜) موجب جذب بخش بیشتری از تولید داخلی شده و در نتیجه عرضه صادراتی را محدود  می‌کند. با این حال، علی‌رغم این عوامل حمایتی در سمت عرضه، بازار هنوز وارد یک روند صعودی پایدار نشده، زیرا فشار ناشی از موجودی‌های بالا و ضعف تقاضای جهانی همچنان غالب است.
در سمت تقاضا، رفتار خریداران اصلی مانند هند و چین در چارچوب رویکردی محتاطانه  و با تمرکز بر نیازهای کوتاه‌مدت صورت می‌گیرد.
در هند، عدم صرفه اقتصادی واردات در مقایسه با روغن‌های جایگزین داخلی، به تضعیف  تقاضا منجر شده است، در حالی که در چین، با وجود سطح بالای ذخایر، رفتار خرید عمدتاً تاکتیکی و فرصت‌محور بوده و نشانه‌ای از رشد پایدار مصرف نیست. علاوه بر این، کاهش  ساختاری تقاضا در چارچوب سیاست اتحادیه اروپا (دستورالعمل انرژی‌های تجدیدپذیر)، تقاضا برای روغن پالم  با کاهش ساختاری مواجه شده است. در چنین شرایطی، روند قیمت‌ها بیش از پیش تابع متغیرهای بیرونی، به‌ویژه بازار انرژی شده و همبستگی بالایی با نفت خام  پیدا کرده است. تنش‌های ژئوپلیتیکی در تنگه هرمز نیز از طریق افزایش ریسک‌های حمل‌ونقل، هزینه‌های بیمه و تقویت قیمت انرژی، به‌طور غیرمستقیم از قیمت روغن پالم  حمایت می‌کند، در عین حال، به تضعیف تقاضا در بازارهای حساس به قیمت نیز منجر می‌شود.
در مجموع، بازار در وضعیت تعادلی شکننده قرار دارد؛ جایی که حمایت ناشی از محدودیت‌های عرضه و پیوند با بازار انرژی، در برابر ضعف بنیادین تقاضا و سطح بالای ذخایر جهانی قرار گرفته است.
در زير، متوسط روند صادرات خام پالم  از مالزى را طى سه سال متناوب با متوسط روند ٥ و ١٠ ساله، مقايسه ميكنيم.

وزارت کشاورزی روسیه روز جمعه، عوارض صادراتى را براى تاريخ ٢٢ام الى ٢٨ام ماه آپريل را اعلام كرد؛بر اين اساس، شاهد صفر  شدن عوارض صادراتى گندم  خواهيم بود. عوارض صادراتى جو  و ذرت  كماكان صفر  باقى خواهد ماند. ازار غلات روسیه در حال حاضر وارد فاز کاهش  تدریجی سرعت صادرات، به‌ویژه در بخش گندم ، پس از یک دوره قوی در سه‌ماهه نخست سال شده است. بر اساس برآوردها، مجموع صادرات غلات در ماه آوریل در حدود ۴.۲ میلیون تن قرار دارد که نسبت به سطح ۵.۳ میلیون تن در ماه مارچ کاهش  نشان می‌دهد، در حالی‌که همچنان گندم سهم غالب در ساختار صادراتی را حفظ کرده است. این افت صادراتی تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل عملیاتی از جمله اختلالات لجستیکی  و شرایط نامساعد آب‌وهوایی  در بنادر دریای سیاه تشدید شده که منجر به کاهش  روزهای کاری و کند شدن روند بارگیری شده است. در دهه نخست آوریل نیز حجم حمل از پایانه‌های اصلی به‌طور محسوسی نسبت به ماه قبل کاهش  یافته و هم‌زمان قیمت‌های فوب گندم در محدوده حدود ٢٤٠ دلار در هر تن قرار گرفته که نشان‌دهنده فشار تقاضا و اثر تقویت روبل بر رقابت‌پذیری صادراتی است. از سوی دیگر، مقاومت فروشندگان داخلی در برابر کاهش قیمت‌های خرید، حاشیه سود صادرکنندگان را محدود کرده و بر فشار بازار افزوده است.در بخش ذرت ، اگرچه این محصول همچنان نقش محدودتری در ساختار صادراتی روسیه دارد، اما تقاضای ثابت، به‌ویژه از سوی مقاصدی مانند ایران، همچنان حفظ شده است؛ هرچند رفتار فروشندگان محتاط‌تر شده و تمایل به شرایط پرداخت سخت‌گیرانه‌تر، از جمله پیش‌پرداخت ، افزایش یافته است. از منظر بنیادین، پیشرفت عملیات کشت به‌ویژه در محصولات بهاره، با کاشت حدود ۱.۶ میلیون هکتار از غلات و برنامه افزایش سطح زیرکشت ذرت، چشم‌انداز تولید را در سطح مناسبی نگه داشته، ضمن آنکه حدود ۹۷ درصد از محصولات زمستانه در وضعیت خوب و قابل قبول  قرار دارند. در حوزه لجستیک نیز ثبت رکورد ۹.۲ میلیون تن بارگیری ریلی در سه‌ماهه نخست سال (رشد ۴۶.۵ درصدی نسبت به سال قبل) نشان‌دهنده ظرفیت بالای زیرساختی برای صادرات است. البته، با وجود اینکه زیرساخت‌ها (مثل حمل‌ونقل ریلی) عملکرد قوی داشته‌اند، هنوز برخی مشکلات و محدودیت‌ها در مسیر صادرات وجود دارد که باعث کندی یا اختلال در جریان بازار می‌شود. در کنار این موارد، سیاست‌های دولت در زمینه کنترل صادرات کودهای شیمیایی به‌منظور تأمین نیاز داخلی و نیز اثر تقویت روبل، بر ساختار هزینه و روند قیمت‌گذاری اثرگذار است. در مجموع، بازار غلات روسیه در شرایطی قرار دارد که گندم تحت فشارهای کوتاه‌مدت ناشی از چالش‌های لجستیکی و قیمتی قرار دارد، در حالی‌که ذرت  بیشتر متأثر از تقاضای بازارهای مقصد بوده اما همچنان سهم محدودی در سبد صادراتی کشور دارد.نمودار زير نشان می‌دهند که صادرات جو و ذرت از روسيه در سال ۲۰۲۴ در اکثر ماه‌ها به‌مراتب بالاتر از سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ بوده و روندی فصلی دارد که در نیمه دوم سال به اوج می‌رسد. در سال ۲۰۲۵ و به‌ویژه ۲۰۲۶، حجم صادرات هر دو محصول کاهش یافته و نوسانات بیشتری داشته که بیانگر ضعف تقاضا و محدودیت‌های عرضه در مقایسه با سال قبل است

بازار جهانی جو همچنان از سمت عرضه در بازار با کمبود نسبی مواجه بوده و به‌راحتی در دسترس نیست، به‌ویژه در منطقه دریای سیاه که قیمت‌های FOB در محدوده حدود ۲۱۵ تا ۲۲۵ دلار تثبیت شده‌اند.
این شرایط ناشی از محدود  بودن عرضه و عدم تمایل کشاورزان  به فروش در سطوح فعلی قیمت است، در حالی‌که ریسک‌های سیاستی و افزایش  هزینه‌ها نیز انعطاف‌پذیری قیمتی صادرکنندگان را کاهش داده است.
از منظر تولید، دریای سیاه همچنان یکی از اصلی‌ترین مراکز تأمین جهانی محسوب می‌شود، به‌طوری‌که تنها تولید جو روسیه در حدود ۱۹ تا ۲۰ میلیون تن برآورد شده و در کنار تولید کشورهای منطقه از جمله رومانی و اكراين نقش مهمی در عرضه جهانی ایفا می‌کند. با این حال، علی‌رغم این ظرفیت تولید، جریان صادرات به‌دلیل مشکلات لجستیکی  و اختلالات ناشی از شرایط آب‌وهوایی با نوسان همراه بوده و عرضه کوتاه‌مدت را محدود کرده است.
در مقابل، بازار اروپا به‌ویژه فرانسه از پویایی بیشتری برخوردار بوده و قیمت‌های FOB بندر روئن در محدوده حدود ۲۳۰ تا ۲۴۰ دلار قرار دارد که با تداوم تقاضای صادراتی، به‌ویژه از سوی خاورمیانه، حمایت می‌شود. صادرات جو اتحادیه اروپا نیز به حدود ۷.۸ میلیون تن رسیده که نسبت به سال گذشته رشد قابل‌توجهی  داشته، هرچند با نزدیک شدن به فصل برداشت جدید، سرعت تقاضا در حال کاهش است.
در سمت تقاضا، بازار همچنان با رویکردی محتاطانه دنبال می‌شود و بخش عمده خریدها متکی به تقاضای چین است.
با این وجود، در چشم‌انداز کلی، محدودیت عرضه صادراتی به‌ویژه از دریای سیاه و همچنین ریسک‌های تولید در نیمکره جنوبی، به‌خصوص در استرالیا، همچنان از روند افزايش قيمت در بازار حمایت می‌کند.
در مجموع، بازار در شرایطی با عرضه محدود و تقاضای ضعیف‌تر قرار دارد و در کوتاه‌مدت، جهت‌گیری قیمت‌ها بیش از هر چیز به بازگشت تقاضای واقعی وابسته خواهد بود.
در زير، روند ماهانه متوسط قيمت جو تحويل بنادر درياى سياه را طى چهار سال بررسى ميكنيم.