افزایش قابل‌توجه واردات غلات چین در اوایل سال ۲۰۲۶ نشان‌دهنده تقاضای قوی برای ذرت و گندم  است.

افزایش  قابل‌توجه واردات غلات چین در اوایل سال ۲۰۲۶ نشان‌دهنده تقاضای قوی برای ذرت و گندم  است.
در ماه مارس، واردات ذرت به ۲۲۰ هزار تن (افزایش ۱۷۷ درصدی نسبت به سال قبل) و واردات گندم  به ۴۹۰ هزار تن (افزایش ۱۶۰ درصدی سالانه) رسید، در حالی که آمار تجمیعی از ابتدای سال نیز رشد  بسیار چشمگیری، به‌ویژه در گندم (افزایش ۴۹۵ درصدی سالانه) را نشان می‌دهد.
این روند حاکی از محدودیت ️ در عرضه داخلی یا تلاش برای تقویت  ذخایر استراتژیک بوده و نقش چین را به‌عنوان یکی از خریداران فعال در بازار جهانی غلات تقویت می‌کند. هم‌زمان، تحولات بازار جهانی ذرت  نیز نشان می‌دهد که چین همچنان یکی از محرک‌های اصلی تقاضاست؛ به‌طوری‌که احتمال بهبود روابط سیاسی میان آمریکا و چین می‌تواند صادرات ذرت آمریکا به این کشور را افزایش دهد، در حالی که تقاضای کلی برای ذرت همچنان قوی باقی مانده است. با این حال، در کوتاه‌مدت نشانه‌هایی از کاهش تقاضای فوری در آسیا بواسطه اينكه خریداران در انتظار قیمت‌های پایین‌تر هستند دیده می‌شود. این نکته مهم نشان می‌دهد که خریدهای چین تا حد زیادی تابع شرایط قیمتی و مبتنی بر فرصت‌های بازار است.
در بازار سویا ، وضعیت چین نسبت به غلات آرام‌تر و محتاطانه‌تر ارزیابی می‌شود. قیمت سویا تحویل بنادر چین در حدود ٤٨٥ دلار قرار دارد و کاهش  جزئی را نشان می‌دهد، در حالی که تقاضای مصرف‌کنندگان نهایی محدود بوده و حجم روغن كشى داخلی در سطحی نسبتاً ثابت (حدود ۱.۷ میلیون تن در هفته) باقی مانده است که بیانگر تعادل نسبی بازار است. فعالان بازار همچنین به عدم قطعیت در بازگشت چین برای خرید بیشتر سویای آمریکا اشاره می‌کنند که نشان‌دهنده رویکرد محتاطانه در تأمین نیازها و کفایت نسبی موجودی‌هاست.
در همین حال، شرایط عرضه جهانی دانه سويا (به‌ویژه برداشت‌های بزرگ در آمریکای جنوبی و کاهش پریمیوم‌های برزیل) فشار نزولی بر بازار وارد کرده و از فوریت واردات چین کاسته است.
در مجموع، در حالی که چین واردات گندم و ذرت را به‌طور قابل‌توجهی افزایش  داده، تقاضا برای سویا در حال حاضر محتاطانه‌تر بوده و تحت تأثیر موجودی‌های کافی، حاشیه سود متوسط روغن كشى و عرضه رقابتی جهانی قرار دارد.
بر اساس نمودار زير، روند شاخص حاشیه سود استحصال دانه سویا  در چین پس از افت قابل‌توجه در پاییز ۲۰۲۵، به‌تدریج بهبود یافته و از دسامبر وارد روند صعودی شده است. در اوایل سال ۲۰۲۶، این شاخص در سطوح مثبت و نسبتاً پایدار  قرار گرفته که نشان‌دهنده بهبود سودآوری صنعت روغن كشى است.