با وجود چشم‌انداز تولید بالای دانه سویا  در جهان، تحولات اخیر نشان می‌دهد عرضه واقعی در بازار فیزیکی به اندازه‌ای که ارقام تولید نشان می‌دهند فراوان نیست.
برزیل پس از برداشت محصولی بسیار بزرگ در فصل ۲۰۲۶/۲۵ همچنان مهم‌ترین تأمین‌کننده بازار جهانی است؛ تولید این کشور در یکی از برآوردها حدود ۱۸۲ میلیون تن، صادرات تا سطح رکورد ۱۱۴ میلیون تن و فرآوری داخلی حدود ۶۳ میلیون تن پیش‌بینی شده است. با این حال، تقاضای قوی  چین، صادرات گسترده و افزایش فرآوری داخلی بخش بزرگی از رشد تولید برزیل را جذب کرده است. برآورد دیگری صادرات این کشور از فوریه تا اکتبر را حدود ۱۰۸ میلیون تن نشان می‌دهد که نزدیک به ۸ میلیون تن بیشتر  از سال گذشته است. در همین حال، کندی  فروش کشاورزان موجب تقویت قیمت‌های داخلی و پریمیوم‌های صادراتی شده است. حدود ۳۰ میلیون تن سویای  محصول قدیم همچنان در اختیار کشاورزان برآورد می‌شود، اما با توجه به نیاز حدود ۱۳.۵ میلیون تنی صنایع فرآوری در فاصله نوامبر تا ژانویه، مازاد واقعی قابل عرضه به بازار صادراتی چندان بالا نیست. برای فصل ۲۰۲۷/۲۶ نیز یکی از برآوردها تولید برزیل را ۱۷۸ میلیون تن پیش‌بینی می‌کند؛ ثبات سطح زیرکشت، بازگشت عملکرد به سطوح متعارف و احتمال وقوع ال‌نینوی قدرتمند، به‌ویژه در صورت تأخیر بارندگی  و کند شدن روند کاشت در مناطق مرکزی، از مهم‌ترین ریسک‌های  پیش‌روی تولید این کشور هستند.
در سمت تقاضا، چین بار دیگر نقش محوری در تعیین جهت بازار جهانی سویا  پیدا کرده و آمریکا نیز در حال بازیابی بخشی از سهم خود در تجارت جهانی است. فروش صادراتی سویای آمریکا برای فصل ۲۰۲۷/۲۶ تا اواخر اوت به ۱۶.۳ میلیون تن، بالاترین  سطح چهار سال اخیر، رسیده؛ در حالی که این رقم در مدت مشابه سال گذشته ۸ میلیون تن بود. مجموع خریدهای تأییدشده و برآوردی چین از آمریکا نیز تا اوایل سپتامبر به حدود ۹.۵ تا ۱۰.۵ میلیون تن رسیده و با محدودتر شدن عرضه محصول قدیم برزیل و رقابتی‌تر شدن سویای آمریکا، خرید چین می‌تواند به ۲۵ میلیون تن یا بیشتر افزایش  یابد؛ به‌خصوص اگر تأخیر در کاشت برزیل، ورود محصول جدید این کشور به بازار را عقب بیندازد.
همزمان، تقاضای کارخانه‌های روغن‌کشی برای سویا همچنان بالاست؛ حجم روغن کشی از دانه سویا در آمریکا به سطوح بی‌سابقه‌ای رسیده و افزایش مصرف روغن سویا در تولید سوخت‌های زیستی ️، از تقاضای داخلی برای سویا حمایت می‌کند، در حالی که فرآوری آرژانتین در فاصله آوریل تا اوت به حدود ۲۰.۱ میلیون تن، بالاترین  سطح هفت  سال اخیر، رسیده است.
به نظر من ، رشد  فرآوری در چین و آمریکا و کاهش  برآورد ذخایر پایانی نشان می‌دهد که با وجود عرضه بالای جهانی، ساختار بازار فعلاً فشار نزولی شدیدی را منعکس  نمی‌کند؛ از این رو عملکرد نهایی محصول آمریکا، سرعت خرید چین، میزان عرضه کشاورزان برزیلی و وضعیت بارندگی در فصل کاشت برزیل، مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده مسیر قیمت‌ها در هفته‌های پیش رو خواهند بود.
نمودار زیر روند قیمت سویا در بازارهای اصلی جهان از اوت ۲۰۲۵ تا اوت ۲۰۲۶ را نشان می‌دهد. قیمت سویا در چین با رشد قابل توجه از حدود ۵۷۰ دلار به بیش از ۷۳۰ دلار در هر تن، بیشترین افزایش را ثبت کرده است. در برزیل نیز قیمت‌ها با نوسان، روندی صعودی داشته و در پایان دوره به حدود ۴۶۰ دلار رسیده‌اند؛ در حالی که قیمت سویا در آرژانتین عمدتاً در محدوده ۳۲۰ تا ۳۶۰ دلار باقی مانده است. این اختلاف قابل توجه قیمت میان بازارها، تفاوت شرایط عرضه و تقاضا و ساختار بازار داخلی کشورهای اصلی تولیدکننده و مصرف‌کننده را نشان می‌دهد.